odległość


odległość
Trzymać się (w pewnej, przyzwoitej) odległości; trzymać się od kogoś na odległość zob. trzymać się 7.

Słownik frazeologiczny . 2013.

Look at other dictionaries:

  • odległość — {{/stl 13}}{{stl 8}}rz. ż IVa, DCMc. odległośćści; lm M. odległośćści {{/stl 8}}{{stl 20}} {{/stl 20}}{{stl 12}}1. {{/stl 12}}{{stl 7}} wielkość oddalenia od siebie dwóch obiektów, punktów w przestrzeni; dystans : {{/stl 7}}{{stl 10}}Odległość… …   Langenscheidt Polski wyjaśnień

  • odległość — ż V, DCMs. odległośćści; lm MD. odległośćści 1. «przestrzeń oddzielająca od siebie dwa porównywane pod tym względem punkty; dystans, odstęp, oddalenie» Duża, wielka, znaczna odległość. Odległość od miasta do miasta. Mierzyć odległość. Przebyć… …   Słownik języka polskiego

  • długość — ż V, DCMs. długośćści; lm MD. długośćści 1. «rozciągłość linii albo płaszczyzny w tym kierunku, w którym dwa skrajne punkty leżą w największej odległości od siebie; w matematyce: liczba rzeczywista wyrażająca wielkość odcinka; w fizyce: jedna z… …   Słownik języka polskiego

  • trzymać się — 1. pot. Coś się kupy nie trzyma; jedno drugiego się nie trzyma «coś się nie wiąże w jednolitą, sensowną, logiczną całość»: Całe to opowiadanie po prostu nie trzyma się kupy. Kultura P 11/1956. – Ja im wcale nie każę strzelać. – No to jak mają… …   Słownik frazeologiczny

  • daleko — dalej 1. «przysłówek określający odległość» a) «w znacznej odległości, w odległym miejscu, w oddaleniu» Gdzieś daleko grzmiały działa. Mieszkał w gajówce, daleko stąd. Dalej, za lasem, jest jezioro. ◊ Daleko (czegoś) szukać; coś jest takie, że… …   Słownik języka polskiego

  • donośność — ż V, DCMs. donośnośćści, blm 1. «o głosach: możność docierania na znaczną odległość, dobra słyszalność, głośność» Donośność dzwonów. 2. «o broni: zasięg wyrzucanych pocisków, największa odległość, na jaką broń miotająca wyrzuca pociski» Donośność …   Słownik języka polskiego

  • droga — ż III, CMs. drodze; lm D. dróg 1. «wydzielony pas ziemi łączący poszczególne miejscowości lub punkty terenu, przystosowany do komunikacji» Droga leśna, polna, wiejska. Droga asfaltowa, brukowana, kamienista. Dobra, zła droga. Droga szeroka, wąska …   Słownik języka polskiego

  • kawał — m IV, Ms. kawałale; lm M. y 1. D. a «znaczna część jakiejś masy, całości; duży wycinek, urywek, fragment czegoś» Kawał chleba, mięsa. Uciąć, ukroić duży, spory kawał czegoś. Drzeć, dzielić, krajać coś na kawały. Rozszarpać, roztrzaskać, roznieść …   Słownik języka polskiego

  • ogniskowy — przym. od ognisko (zwykle w zn. 5 i 6) a) w zn. 5: ∆ Odległość ogniskowa «odległość ogniska optycznego od soczewki lub zwierciadła; ogniskowa» b) w zn. 6: Zmiany ogniskowe w układzie nerwowym. ogniskowa w użyciu rzecz., fiz. «odległość ogniskowa» …   Słownik języka polskiego

  • sekunda — ż IV, CMs. sekundandzie; lm D. sekundaund 1. «jednostka miary czasu równa 1/60 minuty (skrót: s)» Coś trwało parę sekund. Poruszać się z prędkością kilku metrów na sekundę. Sekundy biegną, mijają, upływają. 2. «krótka chwila, moment» Doświadczyć… …   Słownik języka polskiego